derviş,sofi,ilahi,ilahiler,dervişler,tarikat,tasavvuf,zikir,medine,mekke,zikrullah,mürşid,mürid,efendimiz,resulullah,salavat, en güzel ilahiler
  ageylani2
 
 

Abdulkadir Geylani (K.S.) Hazretlerinden Mektuplar. 2

Evlatlarım,


Bu mektup, sana daha başka şeyler anlatacak... Seni amele ve cihada teşvik edecek... Oku, anla ve gereğim yapmaya gayret et... Talib ol... Günleri boşa geçirme... Daima, aradığın bir şey olsun... Talep eden mutlaka bulur... Ama yola çıkıp aramak gerek... Talep etmek gerek:
- "O kimseler ki, uğrumuzda cihad ederler." (29/69)

Mealindeki Ayet-i Kerimenin potasında eritmeye bak... Sanır mısın ki; eline çalışmadan bir şeyler geçer... Ahlakî bir disiplin yolunu tutmadan, aradığını bulmaya nasıl kalkarsın ve nasıl ermeyi düşünürsün... Talib olacaksın; fakat bu talep işinde pek fazla ileri de gitmeyeceksin... Çünkü aşırı talepler çoğu zaman karşılıksız kalır... Bilhassa Hak Teâlâ’yı talep işinde dikkatli olmalısın... Onun çizdiği hududu aşmaya kalkmayasın... Sonra aradığını bulamayacağın gibi; elde ettiklerini de kaybedersin.
- "Bilhassa zat-ı ilahî için;
- "Allah, zatı için; dikkatinizi çeker..." (3/28)

Buyurularken; zat ı ilahi hakkında ulu orta laf etmemeyi ve ona dair fikir serdetmeye girişmemeyi emreder. İşte talep sınırını burada çizmen gerek... Oraya varmak için yoluna devam et... Fakat ondan sonrası için, bir talebin olmasın... Sadece bekle... Yol açılırsa, yürü... Yoksa yine bekle... Yine bekle... Ama bu bekleyiş seni usandırmasın... îçten talebini devam ettirir. Fakat anlatılan şekilde olsun... Öyle olursa talebin halis olur... 
Talep gümüşün kendiliğinden erir ve ona;
- "Yollarımızı onlara açarız..." (29/ 69)

Müjdesi gereğince padişahın tuğrası vurulur... Bu tuğra; ancak talebini anlatılan şekilde devam ettirenleredir. Onlara katılmak ve onlar gibi talih olmak ve bu tuğrayı almak ne saadet... Bu saadete eren talibin talebi kıymet bulur... Dünyalık mallar, onun karşısında değersizdir. Onu satacak pazar bulunmaz... Ancak onun, değeri bulunup satılacağı pazar, şu pazardır:
- "Allah müminlerle alış veriş yaptı. Nefislerim aldı... Mallarım aldı... Ve... Bu aldıklarına karşılık, cenneti verdi..."(9/111)

Bu pazarda talep asıl değerini bulur. Talep gider karşılığında büyük bir meblağ gelir... Artık bu meblağ o talibin bir sermayesi olur... Anlatılanları yaparsan, sen de o sermayeyi bulursun. Yolun inşallah Hak yolu olur... Ve :
- "Ayık olunuz. Halis din Allah'a tapanlara..." (39/3)

Meali taşıyan Ayet-i Kerimenin manasını artık anlarsın... Halis olmaya bak. Her elde edeceğin iyi şey, mutlaka ihlâsla olacaktır; iyi bilesin... Şunu da unutma ki, gerçekten ihlâs sahiplerini azim tehlikeler bekler. Onları kolay atlatmak, bu yolun yolcusunda bulunması gereken aşka bağlıdır... Sen de, bu yolda aşka dalarsan, bu ihlâs sahiplerini bekleyen tehlikelerin sırrı sana çözülür... Önünde çözülür; seyredersin... Aşkı bul, şevk ehli ol... İhlâsı bul... 
Bunları bulduğun zaman: 
- "Allah, sinesini ÎSLAM’ a, açtığı kimseyi mi soruyorsun... O, Rabbinden gelen nurla yoluna devam eder..." (39/22)

Ayet-i Kerimesinde belirtilen ihsan kucağı sana da açılır... Zikri geçen Ayet-i Kerimenin nuru yolunu aydınlatır... Sen aşkı ve şevki bulmaya bak... Bunları bulduktan sonra, sana ne ihsanlar gelir; ne ihsanlar. Rabbimiz kerem sahibidir; sineni açar ve:
- "Bana dua ediniz; duanızı lehinize olacak bir şekilde kabul ederim..." (40/ 60)

Ayet-i Celilesi gereğince kalbini harekete getirir... Ona, yani Allah-ü Teâlâ'-ya bol dua etmeye, yalvarmaya, yakarmaya başlarsın... Bu yalvarma ve yakarmanın karşılığım da mutlaka alırsın. En mühimi ilahî lütuf ve keremi bulmaktır... Onu bulduktan sonra manevi derecen yükselir... Dünyanın maddî ve fani şeyleri, gözünden ve gönlünden düşer... Hakikati artık anlamış ve bilmiş olursun... Böyle olduktan sonra, anladığım ve bildiğini başkalarına da anlatman gerekli olur. Bir nevi irşat makamına geçersin...
O zaman sana:
- "Söyle..." (4/77)

Denir... Söyle yalan mı? Bu emir karşısında titremeye başlarsın... Fakat tehdit olmadığını anlar; sakinleşirsin... 
Ancak kendinde pek konuşacak takat bulamaz bir halde iken :
- "Dünyanın metal azdır..." (4/77)

Fermanı imdadına yetişir... Zaten kal binden silinen fani şeyler, biraz daha silinir... İyice, kökü kazınır... Artık bu fani şeylerin değil, ötelerin yücelerin malı olursun... 
Fakat onun için bir işaret göremeyince üzülürken, yine sana kerem dili çözülür ve :
- "Ahir etinki elbette hayırlıdır..." (4/77)

Cümle-i celilesi ile gönlünü açar... Böylece, fani şeyleri kalbinden attıktan sonra, oraya neyin dolacağım anlamış olursun... Bu iş lafla olmaz ki, bu da ayrı bir hakikattir. Elbette, kalbiden dünyanın gidip, yerine ahretin gelişi; zahirde bilinen geliş gidişler gibi görünmez... O bir haldir... 
Halin de ancak zahirde alametleri vardır. îşte sen de bu alametleri araştırırken :
- "Bu. İtti k a sahiplenme olacaktır..." (4/77)

Cümlesi bir kurtarıcı gibi karşına çıkar... 
Kendi kendine:
- Demek ki, dünya metaını az gören, ahreti ondan üstün ve hayırlı bulan zatlar, ittika sahibi olan zatlarmış... Dersin...

İşin hakikatini anlamış olursun artık... Dünya sevgisini! Ebedî kalbinden atar; yerine ahiret sevgisin! Koyarsın. . Bu sevgiyi muhafaza için de; itti kayı kalb kapına bekçi yaparsın^ Sonra:- Allah ı m, beni ittik adan ayırma... Dünya hırsı kalbime girmesin... Diyerekten de yalvarırsın... Ve her daima ittika halini gözetmeye başlarsın... îttika halinin devamını gördükçe, duanın da kabul olduğunu anlarsın... Ve... Sevinirsin... Ve... Bilirsin ki, yapılan dualara mutlaka icabet olunur... Ne var ki, herkese bilinen yoldan icabet olmaz... Ancak; içini temizleyenler, özünü Hakka yakın edenler duanın ne şekilde ve ne zaman kabul olduğunu anlar... Misal olaraktan kendi halini ele alabilirsin... Artık sana bir başka rüzgârlar esme-ye başlar. Ne yandan bilir misin? "Biz ona şah damarından daha yakınız..." (50/16)Canibinden... Bu rüzgârın estiğini duyan kalp ağacının dalları oynamaya başlar... O rüzgârlar estikçe, yaprakları birbirine değer ve tatlı, tatlı nağmeler çıkarır. .Belki de o yaprakların işe yaramayanı yavaş, yavaş, ahenkli bir şekilde dökülmeye başlar ki; o zaman, senin için bir sonbahar havası esiyor demektir. Bu hal âleminde, artık ilkbaharla karışık bir güz başlamış demektir. Orası; yazı güzüne, güzü yazma karışık bir âlemdir... Çok hizmetli işlerin olduğu bir bahçedir... Sakın onlara dalıp yolundan olma... Hiç biriyle ilgilenme:
- "Allah, de; öteyi bırak..." (6/91) 

Sen böyle diyebildiğin an, rüzgârlar sert esmeye başlar ve seni fani eşyadan soyar... Ağyardan ayırır... Orası bir başka âlemdir... Ve orada:
- "Allah'dan başka bir ilah çağırmaya kalkma!" (28/88)

Emrinden başka bir emrin gereği yapılamaz... Orası ne daimî bir ilkbahardır; ne de sonbahar. Orası; an ve an tecellilerle değişen bir havaya sahiptir... Herkes kabiliyetine göre bir hava teneffüs eder; kimi ilkbahar, kimi de sonbahar... Kimi de kış... Şayet sen, benliğini yitirir, senliğini! Bulursan, daima bir ilkbahar havası teneffüs edersin... Sakın; bu havayı herkesin teneffüs edeceğini! Sanmayasın... O hava, yalnız:
- "Onlara, ta ezelden katımızda iyilikler yazılmıştır..." (21/101)

Cümlesinin tefsirinde kimlikleri gizli zatlara mahsustur... Bu Ayet-i Kerime, aynı zamanda kendini bilenlere bir müjdedir... Sakın; kendi kendine, benim de nasibim var mı yok mu diye üzülme... Lüzumsuz ve faydasız yollar aramaya kalkma... Hemen kendini ölçüye vur; Hak yolunda devamlıysan nasibin var demektir... Şayet nasibin yoksa aramak da aklına gelmez; sormak da... O istidada sahip olduğunu anladıktan sonra, beklemeyi öğren... O beklediğin âlemde, ilahî ve Kutsi bir rahmet yağmuruna tutulursan, sakın; usanıp kaçmayasın... Islansan da, çevren göl de olsa kaçma... Dur ve bekle... Çünkü o; dilediği zaman :
- "Kimi arzu ediyorsa onu zatına seçer..." (-12/13)

Şunu da aklıda tut ki, seçmeden evvel dener. Başarı kazandığın takdirde, ilahî kudret bir bulut şeklinde seni sarar; ötelere... Çok ötelere... Ötelerin de ötesine çeker götürür... Düşün bir kere içinde bulunduğun âlemin güzelliğini... İlkbahar... Feyiz bulutları... Ve nihayet fazilet yağmuru... Bunların hepsi senin özünde olmakta ve senin için olmaktadır... Nerede cereyan ediyor bu işler, biliyor musun?- Kalbinde... Dersek hiç şaşma... Çünkü sen, yalnız kalbinden ibaret sin... Sakın kalb denince, maddi hayatın devamına sebep olan, sinendeki o et parçasını hemen aklına getirme... Bizim anlatmak istediğimiz kalb, bir başka kalbdir... Yeri gelince onu da uzun, uzun anlatacağız... Asıl bizim anlattığımız kalb, sana:- insan... Dedirten kaibdir... Ve sana:- Âdem... Dedirten kalbdir... 
- "Biz ona katımızdan ilim öğrettik..." (18/65)


Artık haller halim buldun... Ağaçların yeşillenmeye ve dal budak salmaya başlar... Bunların vereceği yemiş, sadece içinde kalmaz... Çünkü sen cimri olamazsın... Sen o kimselerdensin ki; onlar hakkında Allah-ü Teâlâ’nın:
- '"Muhakkak Allah'ın rahmeti, dış âleme Muhsinlerden gelir..." (7/56)

Ayetiyle anlattığı Muhsinler safındasın... Bu halleri yaşadıktan sonra, kendini bir sır âleminde bil... Oranın uçsuz, bucaksız vadileri ve akar ırmakları var... Vuslat pınarları orada çok tatlı akar... Bu âlemde olduğun için nasıl olsa her zaman içerim, diye bir düşünceye kapılma... Çünkü oradan:
- "Öyle bir göze ki... Yakınlığı kazananlar, yani MUKARREBUN olanlar içer..." (83/28).

Başkaları içemez... Sen de içmek diliyorsan, MUKARREBUN zümresinden olmaya bak... Anlatılan halleri elde etmek için; biraz gözyaşı akıtmak icap eder... Yalvarmak, yakarmak gerekir... Hatalar, için istiğfar etmek ise, baş şarttır; bilmek gerekir... Bunlar birer ilahî hibedir... O hibeye ehil olmak için, gözyaşlarıyla, sineyi pak etmekten gayri çare yoktur... Sakın yaptığın ibadetine, falan da güvenme... Çünkü bu:
- "Allah'ın fazlıdır; dilediğine ihsan eyler..." (5/54)

Ben hak kazandım; verilmemesi zulümdür. Gibi yersiz bir laf etmeye kalkanlar, hava alır. Hele bu âleme kadar gelenler... Böyle bir şeyi düşündüler mi, derhal kapı dışarı edilirler... Allah saklasın... Allah’ın o fazlına erenlere müjdeler olsun... Mübarek olsun halleri... Çünkü on l ara:
- "Korkmayınız... Artık mahzun da olmayınız... Size müjdeler olsun... İşte size vaat olunduğunuz cennet..." (41/30) 

Duyurulan, ilahî bir fermandır... Artık, geçmiş geçip gitti. Gelecek şimdiki hallerinden daha iyi olacak... Niçin daha iyi olmasın ki:
- "Allah onlardan razı; onlar da Allah'tan razı ve memnun..." (5/119)

Beraatını aldıktan sonra... Peşinden şu emir:
- "Yiyiniz, içiniz... Hem de rahat... Rahat... Bunlar amellerinize karşı mükâfattır..." (52/19)



Bu nimetler daha bu âlemde iken kazanılır... Allah'a yalvaralım; bize de nasip eylesin... Allah ı m, bize de nasip eyle.  Âmin...

 

Abdulkadir Geylani (K.S.) Hazretlerinden Mektuplar. 3

Ey Aziz,

Geleceği yakındır o günün... İzzetini korumak bir bakıma sana bağlı... Hatalarını hatırla, düşün ve tedbirli ol... Hazırlığını şimdiden yap... Burayı bırakıp öte âleme gidince, fayda temin edeceğin kimseleri düşünüp kendini yersiz teselliyle avutma... 
Çünkü orada: 
- "O günkü dehşet içinde; kişi karısından, anasından, babasından ve çocuklarından kaçar." (80/34) 
Ayet-i Kerimesinin verdiği hüküm geçer... Herkes kendi derdine düşer...- Hani sen bize, dünyada iken sahip olurdun... Korurdun... Burada da yardım etsene... Gibi, yarı alaylı, yarı ciddî sözlere muhatap olmamak için, herkes bir yere saklanmak ister... Kimi elini yüzüne kapatır. Kimi de kaçar... Kaçacak yer de yok... O da başka... Sen insanı, orada kaçmakla kurtulur mu sanırsın? Hayır kurtulamaz... Hesap verecek... Hakirden kıt mire kadar... İpek telinden urganına kadar... İnceden ince-ye hesap verecek... Gizlisi ve aşikâresi sorulacak... O ne muazzam hesap günüdür... Düşün o günü... Hatta o günün dehşetinden titre... Çünkü Allah-ü Teâlâ o günkü hesabı şöyle anlatır:

- "İster içinizde gizlediğiniz olsun; isterse açığa vurduğunuz... Allah hepsiyle sizi hesaba çekecek..." (2/284)

Bu Ayet-i Kerimedeki derin manayı anlamaya çalış... Bu hesaptan ancak, burada imtihanını iyi verenler kurtulacak... İnsanlığına yarışır bir şekilde hayatını idame ettirenler kurtulur Onun için sen, boş şeylerle meşgul olma...
Öz varlığını koruyacak yollardan yürü...
- "Şunlar var ya, hayvanlar gibidir..." (7/179)

Ayet-i Kerimesiyle anlatılan zümreye dâhil olmayasın; sakın... Bunların avunduğu geçici zevklere dalmaktan kendini koru... Geçici, behimî hislerini tatmin için özünü kirletme... İnsanlığını yitirme... Allah-ü Teâlâ’yı daima kendine yakın bil... Daima onun yüce varlığına kendini yakın bilmeye bak... Ve... Murakabe halini hiç elden bırakma... Huzura var ve başını onun kuvveti ve kudreti önünde eğ... Düşün ki, Allah-ü Teâlâ:
- "Beni anınız ki. Ben de sizi anayım..." (2/152)

Buyurur... Bu ne şereftir... Daima Hak Teâlâ’yı an ki, bu şerefe nail olabilesin... Böyle yaptığın takdirde, Allah-ü Teâlâ’nın:
- "O günde, birtakım yüzler vardır ki. Parlak ve aydınlıktır... Rablerine nazar ederler..." (75/22)

Şeklinde anlattığı kimselerden ola-sın... Kalbini parlatırsan, onu bu âlemde de görebilirsin... Hakkın zikriyle kalbine cila çekmeye bak... Ve onun kıymetin! Bil... Her türlü fenalıktan onu esirge... 
Çünkü onun hakkında şöyle bir Kutsi hadis vardır;
- "Ben ne yere, ne de göğe sığdım; ama mümin kulunum kalbi beni aldı..."

Sen böyle bir kalbe sahip olursan, daha ne istersin... Ve böyle bir kalbe sahip olmak için ne yapsan azdır... Hem de, hiç gibi bir az... Bu hali bulduktan sonra ereceğin nimetlerin sayısı yoktur... Onlara sayı yetmez... Rakamlar kâfi gelmez... Bu kadar kıymetli şeyler nasıl bedava elde edilir... Elbette bir şeyi elde etmek için, o şeyin şanına yakışır bir şekilde gayret sarf etmek gerekir... Bu hakikat icabıdır ki; şanına. Hakkın sanma yakışır bir şekilde kulluk düşer. Hiç olmazsa yapmaya çalış... Bu âlemde hazırlığını tam yaparsan, öteki âlemde her arzun yerine getirilir... Çünkü bu âlem ekim yeridir... Orada biçilecek şeylerin tohumunu burada ekmek gerekir... Burada ekmeyen orada bir şey biçemez... 
Burada ekim işini bitir, tamamla:
- "Orada her arzu ettiğiniz verilir... "Her arzu ettiğiniz önünüze gelir..." (14/31)

Müjdesin! Al... Bu müjdeyi burada alan kullar çok... Sen de onlardan biri olmaya bak... Kalbin de kendine göre kulağı var... Ama onunla duyup işitmek, bu âlemin maddi ve fani şeyleri değildir... O, ötelerden gelen, yüce ve ulvî kudretten gelen sesleri dinlemeye âşıktır... Ona o sesleri duyurmadan bir hayır iş tutacağını sanmayasın... Onun için ona arız olan kirleri temizlemeye bak... Onun kirlerini giderdiğin an bil ki, yüceler den gelen sesleri duyacaktır... Ve çağrılara uyacaktır;
- "Bana dua ediniz; kabul ederim." (40/60)

Mealinde buyrulan, ilahî emir gereğince yalvarmaya başlar... Çünkü onun her türlü kirini giderdin. Günah pasından temizledin... Artık yalvarmaya baslar... Haliyle Hak Teala onun yalvarmasını, yakarmasını duyar; boş bırakmaz...
- "Allah, selam evine davet eder..."(10/25)

Emri gereğince zatına davet eder... Bir gaflet uykusundasın... Hem de tamamen. Gafletin, dünya yüzünden mi oldu... O halde dinle... 
Bak Hak Teâlâ anlatıyor :
- "Dünya hayatı; aldatıcı bir oyundan ve oyalanmadan ibarettir..." (47/36)

Bu Ayet-i Kerime, dünyanın ne olduğunu anlatırken; sen hala ona dalıp gitmektesin... Ve ona sıkı sıkıya sarılmaktasın... Kendine göre mazursun; çünkü gafilsin... Niçin böylesin? Allah seni burası için mi yarattı? Yoksa öbür âlem için mi yaratıldın? Şunu iyi bil ki, sen öbür âlemin malısın... Bu âlem fanidir. Uyanık zatlar nazarında hiçtir... Buranın sıkıntısı ve meşakkati çoktur. Böyle sıkıntılı ve meşakkatli âlemi neylersin? Öteleri iste... Yüceleri arzula... Adımlarını atarken, Hak katında yüceleri arzu ederek at... Oradaki yüksek makamları isteyerek gez... Bu fani varlığı aşıp öteye varanlardan ol... Onlar ne büyük insanlardır; dinle... Onların tarifini Hak'tan dinle:
- "Onlar SABİKUN’ DUR. Bilir misin SABÎKUN kime derler?" (56/10)

- "işte onlar; serapa nimetlerle dolu NAÎM CENNET’İNDE yerleşmiş ve Hak yakınlığım bulmuş kimselerdir..." (56/11)

Himmetini yüce tut... Kişinin kıymeti; himmeti ve gayreti kadar olur... Bu düsturu unutma. îçten gayretin! Tahrik et. Himmetin! Tembel alıştırma... Yola girmemekte direnirse onu kamçıla... ilahi emirlerin kırbacıyla onu döv... Belki bu sayede kurtulursun... Ve yoluna ilahî lütuflar çıkar... Düşün ki, Cenabı-ı Hak, yolunda olan kullarına, lütfünü esirgemez... Kim onun yolunu tutsa, kat, kat lütuf, ihsan yağdırır... Sen de onun yoluna girersen, sonra devam edersen, mutlaka sana da Hakkın ihsanı gelir... Ahrette elde edeceğin nimetlerin müjdesini! Daha burada iken alırsın... 
Çünkü Allah-ü Teâlâ:
- "Kullarına lütfedendir..." (42/19) 

Bu sebeple :
- "Onlara dünya hayatında iken müjdeler gelir..." (10/64)

Buyurur. 
Bu müjdeyi alan kullara katılmak, senin için ne büyük bir şeref... Sana düşen emirlerin gereğini yerine getirmektir... Hiç olmazsa, böyle bir niyeti kalp de beslemek ve istikbal için geliştirmektir... İlahi emirleri eda etmeye, omuzlarına yüklenen vazifeleri tamamen yerine getirmeye niyetlen ve kendini o yola koy... Muvaffak olman için de Allah'a yalvar maya başla... îlk fırsatta kalp düşmanına karşı bir savaş aç... Sakın bu yolda nefsinden emir alma... Zaten, savaşacağın şeylerden biri de nefistir... O da kalbin en büyük düşmanı olduğuna göre, ondan ne gibi bir emir alabilirsin ki... Ona karşı harp açtıktan sonra, elin tetikte olsun... Ondan hiç emin olma. Zayıf anım yakaladığı dakikada, boynunu sıkar... Silahını çevirdiği an, seni kalbinden, can evinden vurur; öldürür... Seni mahvedecek kalp düşmanlarından biri de şeytandır.
- "Muhakkak şeytan, insan için açıktan bir düşmandır..." (12/5)

Buyrulurken, elbette o şeytanın düşmanlığını kabul etmen gerekir... Onun hilesi çoktur. Onunla baş edilmesi de hayli güçtür. Ama sakın azmin kırılmasın... Hiç korkma, Allah-ü Teâlâ bir şeyin zararını haber verdikten sonra, ondan kurtuluş yollarını da haber verir... Çünkü o, hem alim; hem de kullarına şefkatlidir. İlmi ve şefkati olan Rabbimizin gücü ve kuvveti de vardır... Sen onun yolunda olursan; nasıl sana, savaşacağın düşman için başarı yollarım öğretmez... Sen ki, en şerefli mahlûksun; nasıl emrine asker vermez... Onun askeri mi yok dersin? Hâlbuki :
- "Yerin ve semaların askerleri onun emrindedir..." (48/4)

Durum bu olunca, şeytandan nasıl korkarsın? Onunla savaşmaktan niçin kaçarsın? Şu andan itibaren, sana düşen vazife, Hakka sığınmak... Ve... Ondan gelecek yardıma hak kazanmaktır... Onun yardımı sana geldikten sonra, şeytanın sana zararı dokunmaz... Sonra, nefsin (uzağına düşmekten kurtulursun... Sakın nefsin şerrini az bilir... O da şeytan gibi, daima sana kötü yolları gösterir. 
Bunu da şu Ayet-i Kerime bize haber vermektedir:
- "Muhakkak nefis, bütün gücüyle kötülüğü emreder ve benimsetmeye çalışır..." (12/53)

Şeytanın ve nefsin durumlarını tespit eder, ona göre onlara karşı durursan kurtulursun... Aksi halde, ikisi bir olur; seni helak ederler... Ahireti düşün... Boş işler ile meşgul olma. Hiç bir şey yapamazsan günü belli bir zamanım, Allah'ın zikrine tahsis et... Böyle yapmak suretiyle, kalp gözünü açmaya bak... Böyle yap ve nelere ermiş olduğunu anla... Kalbinde sırların letaifi, rakamlar halinde, zuhur etmeye başlar... Kendini istika sahibi kıl ki, ermişlerin erdiğine sen de eresin... 
Düşün ki, Allah-ü Teâlâ:
- "Allah’a karşı istika sahibi olunuz ki, Allah size bilmediğinizi öğrete..." (2/ 282)

Ayetiyle seni müjdeliyor... Ve takva sahibi olduktan sonra nelere ereceğini! De sana anlatıyor... Başta sisli batını hatırlarsın... Ruhun, ezelde uçup gezdiği yerler göz önüne gelir; öbür âlemi sevmeye başlarsın... Bu âlemin' ötesindeki varlık âlemini anlarsın... Yapacağın her ibadeti zevkle, şevkle yapmaya başlarsın; çünkü gerçeği sezdin...
- "Rabbin yoluna itirazsız gir..." (16/69)

Ayetindeki gizli sır sana çözülür... Bu sır, içinde çözüldükten sonra, sana iki kanat verilir; o kanadın biri aşk, öbürü de şevk olur... Ruhun onlarla uçar... Ruhun uçup gezdiği o yerlerden üns meyveleri sana gelir... O üns meyvelerim tattıktan sonra, bu âlemin hiçliğini anlarsın... 
Ve :
- "Her meyveden ye..." (16/69)

Emrini alır, hür olursun... Artık bundan sonra; sana ne korku, ne de hüzün... Nefsinde zulmet kirleri kalmaz artık... Ama bu halini senden başkası bilemez... İçinde yaşadığın âlemi yalnız sen bilirsin... Her halin açıktır; ama anlayan olmaz... 
Bu duruma sen de şaşarsın, içinden :
- "Allah ı m, sen geceyi gündüze katarsın..." (3/27)

Demeye başlarsın... Sır aynanda, çeşitli tecelli nurları parıldamaya başlar... Bu tecelli nurları sayesinde, az önce hayretler içinde kalıp söylediğin cümledeki sırları çözersin... Kalp bahçene rahmet yağmurları yağmaya başlar. Çünkü orası; Hak Ta-ala'nın her türlü rahmet tecellisine nail olmaya hak kazanmıştır... Ve Allah-ü Teâlâ’nın mealen arz edeceğimiz şu Ayet-i Kerimedeki şeref madalyasını kazanmıştır:
- "Biz semadan mübarek su indirdik. Onunla bahçelerin çeşitli bitkilerini meydana getirdik... Ve harman edilen cinsten hububat bitirdik..." (50/9)

Böyle bir rahmete eren kalp bahçeleri ne' olur bilir misin? Bilmem ki, onu anlatabilmek için, zahirde verilecek bir misal bulunur mu? Olsa, olsa bir îrem Bağları olur... Ama o da, bu ilahî güzellik karşısında hiç kalır... îrem Bağları da ne? 
Kalb bahçen ancak bu hali aldıktan sonradır ki:
- "Biz o rahmet suyuyla ölü bir beldeyi dirilttik..." (50/11)

Cümlesinin nelere işaret ettiğini çözersin...
- "Bugün senin için perdeler aralandı... Biz açtık. Gözlerin de keskin görür..." (50/22)

Cümlesi sana gelmiştir. Kalbinde zulmet kalmadı. Bu sebepler nur âlemini rahatça görebilirsin... Artık her şey' sana ayan beyan... Ne gaflet kalmıştır; ne de cehalet... Hepsi geçmişte cereyan eden birer hadise halini alır... Şimdi onlar çok ötede... Ve sen... Evet sen, vuslat âlemin desin... Orada tam bir müşahedeye dalar; nura gark olur gidersin... Bazen, müşahede denizinden çıkar; istiğna denizine dalarsın...
- "Çünkü Allah bütün âlemlere karşı bir istiğna sahibidir...'" (3/97)

Sen de onun bir kulusun. Seni o istiğna âlemine alır... İşte o zaman, zatından başkasına ihtiyaç duymaz olursun... Orada halinden emin olan yoktur... Bir yandan bakarsın ki, vuslat olmuş...- Tamam... Demeye getirirsin... Ama hemen karşına:
- "Allah'ın mekrin den emin mi oldular?" (7/99)

Emri çıkar... Susarsın... Seni bir heybet hali sarar... Bir ara ümidin kırılır gibi olur. Meyus olursun... Ama sen senin olmadığım bilmelisin... Bu hal içinde şaşkın dururken ağzından, kendiliğinden:- Runa bir çare Allah ı m... Cümlesi dökülür... Ve o anda kalbine şu ilahi hitap gelir :
- "Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyiniz." (12/87)

Bu emir, sonra latif bir rüzgâr gibi çevrende esmeye başlar... O estikçe seni bir şevk sarar... Kendini Hakkın güzellik ve yücelik bahçesinde bulursun... Oranın güzelliğine hayran olur, bülbül gibi firaklı, firaklı ötmeye başlarsın... İlahî nağmeler terennüm ederek, bir gül dalından öbürü n e konarsın... Ve... Sana öte âlemlerden biri ilahî koku gelecek... Etrafına bakınacak; acaba bu nereden geldi? Diyeceksin... 
Bazen dilin kayacak; tıpkı Yakup Peygamber gibi:
- "İhtiyarlığıma hamicdip, bunadığımı demezseniz, Yusuf'umun kokusunu alıyorum..." (12/94)

Dersin... 
Ah bir içinde saklayabilsen... Ama nasıl saklayabilirsin ki... Sonra elinde mi? Sözünde haklısın Gerçekten aldığın koku, ötelerden sana bir müjdeci gibi gelmektedir... 
Fakat büyük bir ihtimalle çevresindekiler :
- "Sen hala eski şaşkınlığındasın..." (12/95)

Diyecekler... Çünkü aynı sözleri çok söyledin. Onlar sadece dinledi... Hiçbir tat alamadıkları için, seni ayıpladılar... Sen hiç üzülme... Zaten üzülmen de mümkün değil... Çünkü hakikaten bulacağım bulmuş sayılırsın.'. 
Eğer nasipleri varsa, gün gelecek; hakikati onlar da anlayacak...
- "Onu yüzüne sürünce gözleri açıldı." (12/96)

Cümlesindeki hakikati elbet istidatları varsa anlayacaklar... 
O zaman onlar sana yalvaracaklar ve şöyle diyecekler:
- "Biz hata ettik... Sözümüzde yanıldık... Bizim için Allah'tan bağış dile..." (12/91)

Çevrendeki şaşkınların sözüne aldırış etme... Onlar mutlaka önünde baş eğecektir. Yeter ki, sen, özüne ilahî varlıktan bir kırıntı olsun, yerleştirmesin! Bilesin... İşte o zaman elbette sana şöyle diyecekler :
- "Allah'a kasem ederiz ki, Allah. Seni bizden üstün kıldı..." (12/91)

O rahmet denizine daldıktan sonra elde ettiğin her şey; teker, teker, birer hazinedir... Anlattıklarımız, o daldığın denizin bir damlası dahi sayılmaz...Rüya tabiri ilmi dahil, bütün bilgilerin hazine anahtarı sana teslim edilir... O zaman kim ne derse desin, sen kendini bilirsin... Artık haline aşinasın... Beka makamına erdiğin için, halinden memnun insanların tavrını takınırsın... 
Artık başka isteyeceğin bir şey de olmadığı için şu duayı yapmaya başlarsın :
- "Rabbim, bana mülk verdin... Bana rüyaların tabirim de bellettin... Yerin ve semaların yaratıcısı sensin... Dünya ve ahrette benim de sahibim sensin... Beni Müslüman olarak öldür... Ve beni Salihlere kat..." (12/101)

Cenabı-ı Hak cümlemize işin sözünü değil, halini nasip eylesin... Çünkü bu yolda söz değil hal ararlar... Çünkü bu yolda nice yolcular, işi sözle bitirmek istediği için helak oldular... 
Allah korusun. Âmin!

 

 
  Bugün 27805 ziyaretçi (69001 klik) kişi burdaydı! Allah Razı olsun!..  
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=